مخالفان تفکیک جنسیت می گویند این کار توهین به دانشجویان است و امام، آن را قبول نداشت. موافقان می گویند قانون است و دانشگاه ها اسلامی می شود....

پایه های یک دانشگاه یا به طور کل یک محیط آکادمیک را مثلثی با اضلاع دانش_استاد و دانشجو تشکیل می دهند، حال باید دانست که اگر نیاز به اسلامی کردن دانشگاه ها می باشد، حکومت وقت دقیقا از انتهای مسیر قصد پیمودن و رسیدن به اهداف اسلامی نمودن را دارد، اگر بنای بر اسلامی نمودن هست باید در دو ضلع دیگر نیز یعنی دانش و استاد نیز تجدید نظر گردد که این مستلزم جدا نمودن اساتید زن از کلاس های تدریس آقایان و یا بر عکس می باشد، که چنین مواردی را که آقای علم الهدی(امام جمعه ی موقت مشهد) مایل به نامیدن طرح صیانت از خواهران اند،نتیجه ایی جز منزوی نمودن قشر زن از جامعه را ندارد. این نگرش دید، از بعد جنسیت مستلزم تغییر به دید از بعد انسانیت است. 

 در جامعه ایی زندگی می کنیم که زنان پا به پای مردان اهداف آن را به دوش می کشند و گاه نیز یک زن هزاران بار بیش از یک مرد به ایفای نقش انسان بودن خود می پردازد( به طور مثال در مجلس شورای اسلامی ما نمایندگان زن را در کنار مردان شاهد هستیم). باید دانست توقع جامعه از دانشگاه‌ این است که دانشگاه بتواند نیروهای مبتنی بر نیاز جامعه را تامین کند و اگر این نیازها مبتنی بر فلسفه حاکم بر جامعه باشد خروجی آن هم به درد جامعه می‌خورد. این مسئله چیزی است که بقیه موارد را نیز تحت الشعاع قرار می‌دهد. و از طرفی با جامعه‌ای روبه رو هستیم که ورودی و خروجی ما را در دانشگاه تامین می‌کند تمام این موارد سبب ایجاد یک خلا و یا یک تناقض شدید در جامعه می گردد .
وجود 2 جنس در کنار هم در دانشگاه می‌تواند رقابت و انگیزه ایجاد کند حتی در برخی موارد منجر به ازدواج دانشجویی می‌شود که 2 نفر از یک رشته که حرف یکدیگر را بهتر می‌فهمند با هم زندگی مشترک را آغاز می‌کنند. زنان همیشه در کنار مردان و جامعه بوده‌اند و نمی‌شود نیمی از جامعه را حذف کرد.

بگذریم، دانشگاه خرمشهر اینک در پی نیل به رسیدن به تفکیک جنسیتی کامل، این ترم کلاس های دروس عمومی را جدا نمود، در حالی که اساتید خواهران یک اقا می باشد!!