نزدیک به شش ماه از نطق آیت الله جنتی دبیر شورای نگهبان در نماز جمعه تهران می گذرد، وی معتقد بود دانشجویان به نمره احتیاج دارند و از این رو مجبور خواهند بود حجابشان را رعایت کنند. معنای این گفته کاملا مشخص و در واقع پیشنهادی جدید برای برخورد با بدحجابی در دانشگاه ها به حساب می آمد. معضلی که سال هاست دست اندرکاران حوزه فرهنگ نظام جمهوری اسلامی را به خود مشغول کرده و البته یکی از مهم ترین پایگاه های رفع این دغدغه برای این مسئولین دانشگاه ها بوده اند. در سال های پس از انقلاب اسلامی همواره راه حل های متفاوتی از سوی دولت های مختلف به کار گرفته شد تا این مسئله برای همیشه از جامعه دانشگاهی رخت بربندد. دانشجویان سال های دهه 60 هنوز از سخت گیری های نهاد های دانشگاهی در ان زمان داستان ها تعریف می کنند. اما با گذشت زمان و با روی کارآمدن دولت محمد خاتمی با شعار تساهل و تسامح از این فشارها کاسته شد تا نوبت به دولت های نهم و دهم رسید. دولت هایی که رئیسش معتقد است می تواند درباره بسیاری از مسائل کارشناسانه صحبت کند و از همین رو می گوید معضل جامعه ما موی دختران نیست. این که تا چه اندازه این سلیقه های متفاوت راه گشا بوده اند هنوز معیاری برای سنجیدنشان ارائه نشده است اما از گفته های مسئولین نظام و اقدامات آن ها به خصوص در یک ساله اخیر به نظر می رسد هنوز معضلی جدی به نام بدحجابی در دانشگاه ها وجود دارد و از نظر آن ها این می تواند زمینه ای برای ترویج فساد و بی اخلاقی در جامعه باشد.

در همین حال عده ای نیز معتقدند مظاهر بدحجابی تنها به تعدادی از دانشگاه های تهران مجدود نمی شود و در دیگر دانشگاه ها در سطح کشور نیز باید به طور جدی به این امر پرداخت.  به نظر می رسد  مبارزه با بدحجابی چند وقتی است به دانشگاه علوم دریایی خرمشهر نیز رسیده و  نصب اعلامیه ای در نمازخانه دانشگاه نشان از این موضوع دارد. محتوای این اعلامیه که درخواست تعدادی از دانشجویان برای برخورد با موارد بدحجابی در دانشگاه محسوب می شود در واقع ادامه تلاش هایی است که سال گذشته مدیر وقت حراست دانشگاه پیگیر آن بود. وی با نصب اطلاعیه ای در محیط دانشگاه از گروهی دانشجویان نام برد که بدحجاب محسوب می شوند و باید به کمیته انضباطی دانشگاه مراجعه و در خصوص پوشش خود پاسخگو باشند. این که براساس چه قانونی این مدیر دانشگاهی به خود اجازه داد در انظار عمومی عده ای را به ترویج بی اخلاقی متهم کند سوالی بود که البته بی پاسخ ماند. علیرغم برخورد های این چنینی اما معاون فرهنگی وزارت علوم در گفتگو با خبرگزاری آینده می گوید « اگر بنا باشد به دانشجویانی تذكر داده شود ، افراد حراست نباید این كار را انجام دهند» وی ادامه می دهد « كمیته انضباطی راحت ترین اقدام است و اگر از این طریق بخواهیم مسئله حجاب و عفاف را حل كنیم، به جای حل مسئله آن را منحل و صورت مسئله را پاك كرده ایم.حل كردن موضوع از طریق كمیته انضباطی دیدگاه ما نیست....در خصوص كمیته انضباطی ،ما به دانشگاه ها تاكید و توصیه نكرده ایم كه كمیته انضباطی در این مبحث حضور داشته باشد» این توضیحات از سوی دکتر خواجه سروی نشان می دهد که مسئولان دانشگاه ما ساده ترین راه مقابله با این مسئله را برگزیده اند و به واسطه وسعت و گستره اختیاراتشان از هیچ گونه برخوردهای سلبی با دانشجویان در این موارد ابایی ندارند. از سوی دیگر در سیاست های ابلاغ شده از سوی وزارت علوم به دانشگاه ها، نقش شورای فرهنگی هر دانشگاه در این برنامه ها مورد توجه قرار گرفته است. به عبارتی دیگر شوراهای فرهنگی به عنوان مهم ترین نهادهای برنامه ریز و سیاست گذار می توانند در اتخاذ تصمیماتی فرهنگی و نه امنیتی به رفع این معضل بپردازند. اما آن چه که مشخص است شورای فرهنگی این دانشگاه  در اجرای ساده ترین برنامه هایش نیز ناتوان بوده  چه رسد به سیاست گذاری در امر حجاب و از این رو شاید هر از گاهی دست به اقداماتی نمایشی از قبیل آن چه که در فوق ذکر شد می رند.

اگر از نقطه نظر دیگری به مسائل اخلاقی در دانشگاه علوم دریایی نگاه کنیم و آن را با دانشگاه های دیگر مقایسه کنیم در خواهیم یافت که نرم و شاخصه های اخلاقی این دانشگاه در حد بسیاری مطلوبی قرار دارد بنابراین اصرار ورزیدن بر اخلاقی کردن این محیط و تلاش بر یکسان سازی تمامی دانشجویان در پیروی از یک منش، رفتار و دستور جز آن چه که به ایجاد فضایی پر تنش، مبهم و غیر اخلاقی می انجامد حاصل دیگری نخواهد داشت. از این رو امیدواریم مسئولان با نظری دقیق تر به این مسئله مهم توجه نمایند و با اعتنا به حقوق و شخصیت دانشجویان به برنامه ریزی در این امور بپردازند.

                                                                                              مطلب رسیده از: س.ج