چند نفر از دانشجویان سابق دانشگاه علوم و فنون درخواست كرده بودند كه اشعار خوانده شده توسط مهندس پاشا  در شب شعر در وبلاگ درج شود .

ای صمیمیت احساس وجود ?>?>

ای همه هرچه كه بود

بانگی و عشق و سرود

بگذر باز زكاشانه خویش

بنگر كلبه ویرانه خویش

تا ببینی كه چه آمد به سر عاشق دیوانه دلت

عاشق ساده دلت

روزها بود كه من در پی رازی بودم

در پی عطر گل و غنچه نازی بودم

خسته از تلخی زندان و قفس

خسته از عشق و هوس

لحظه ای بنشستم تا كنم تازه نفس

ناگهان سایه ای از پشت حصاری لغزید

ماه بر روی گل و غنچه نازی خندید

ابری از دوری باران ترسید

دل من در سینه از چه آیا لرزید

روزها در پی هم دور شدند

تا كه من فهمیدم

آنچه در دل دارم

عطش بارانی است

كه تو ابرش باشی          

                          همه حرفش باشی             

                                                     كوه صبرش باشی

 

دل من خیره به دنبال تو بود

در پی سایه تو

خنده چشمانت

                         گرمی دستانت

                                                   حجب انگشتانت

 

عادت چشمانم دیدن رویت بود

همه صحرای دلم تشنه بویت بود

بگذر و باز ببین

كه چه ویرانه شدم

                           با تو بیگانه شدم 

                                                       بی تو دیوانه شدم

كاش در اوج صدا

خنده ات می خشكید

چشمه روشن نور

در دلت می جوشید

كاش می شد فهمید

غنچه عشق تو را

                                               از كجا باید چید؟  از كجا باید چید؟

---------------------------------------------------------------------

بی تو طوفان زده دشت جنونم

صید افتاده به خونم

تو چه سان میگذری

غافل از اندوه درونم

بی من از كوچه گذر كردی و رفتی

بی من از شهر سفر كردی و رفتی

قطره ای اشك درخشید به چشمان سیاهم

تا خم كوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

تو ندیدی

نگهت هیچ نیفتاد

به راهی كه گذشتی

چون در خانه ببستنم

دگر از پای نشستم

گوییا زلزله آمد

گوییا خانه فرو ریخت سرمن

بی تو من در همه شهر غریبم

بی تو كس نشنود از این دل بشكسته صدایی

بر نخیزد دگر از مرغك پر بسته نوایی

تو همه بودو نبودی

تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من

كه زكویت نگریزم

گر بمیرم زغم دل

به تو هرگز نستیزم

من و یك لحظه جدایی نتوانم

بی تو من زنده نمانم